Ongemak uitpakken

27 feb, 2019 door Admin

Ik doe wat ik wil

Ik kan geen kant op. Ik wil iets, maar ik zie dat het op dit moment een beweging is vanuit ‘ik doe wat ik wil’. De andere kant is ‘ik doe wat jij wilt’, die ken ik ook heel goed.

Frustratie

Ik zit klem, want in mij betekent ‘ik doe wat ik wil’, dat ik de ander van me wegduw. Dan ben ik de ander kwijt, dat wil ik niet. Er lijkt in mij nu geen andere mogelijkheid dan te doen wat de ander wil. Maar dat klopt ook niet. Wat overblijft is frustratie, pijn en ongemak.

‘Hoe houd ik dit uit?’

Hoe harder ik van deze pijn en dit ongemak weg wil, hoe krachtiger de frustratie wordt in me. Dan kom ik in: ‘Hoe houd ik dit uit?’. Een betere vraag is: ‘Hoe kan ik hierin aanwezig blijven?’. Ik zie mezelf passief worden, hulp vragen, van me afschreeuwen, weg willen… 

Niet oplossen

Toch heb ik besloten dit niet op te lossen. Op een bepaalde manier voelt het heel krachtig. Ik blijf in ieder geval trouw aan mijzelf door erbij aanwezig te blijven. Geen idee waar dit uit gaat komen en hoe lang dit gaat duren, maar ik ga het niet oplossen! Geen compromis, maar hier bijblijven, erop vertrouwen dat het helder wordt en dat het ongemak uitgepakt kan worden.

 

Ken je dit? Dat je klem zit in je eigen ongemak en dat je daar het liefst van wegloopt en oplossingen kiest of ken je het dat je er bij weet te blijven?

 

Anne Karen Bakker

9 reacties op “Ongemak uitpakken

  1. Dir herken ik. Zowel het er van weg willen, wat grappige vormen aan kan nemen: opeens van alles gaan lopen klussen, opruimen, als het maar op orde komt…. Ook het erbij blijven, het uithouden, niet laten verleiden om boze mails te schrijven , opmerkingen te maken, en dan merken dat het zachter wordt, compassie zich opent, voor mezelf en de ander,…..

  2. JA, ik herken dit!
    Het stukje raakt. Precies de vinger leggend op waar ik op dit moment in worstel.
    Ik weet dat ik weet dat ik helemaal aanwezig wil blijven, zonder het op te lossen….hoe dit dan voor mijn systeem zowat niet te doen is zo onveilig en spannend voelt het.

    Bedankt dat je dit deelt

  3. Trouwens, de Boeddhisten zeggen dat het het beste is om maar niks te willen.
    Begeerte is in hun ogen de bron van alle lijden.
    Maar dan moet je wel leren omgaan met dit gevoel van machteloosheid.

  4. Heel herkenbaar. Bij weglopen voor het ongemak, bij mij ook ik wil het oplossen en vooral ook het niet passief willen blijven, voelt het alsof ik een deel oplos. Maar het is nooit volledig. Bij aanwezig blijven, en het er laten zijn voelt het hetzelfde. Het lost iets op. Het blijft voor mij gissen, moet ik alle pijn oplossen door aanwezigheid of oplossen door actie. Misschien wel beide. Ik durf in ieder geval niet op 1 helemaal te vertrouwen.

  5. Heel herkenbaar. Door burn-out, depressie nu herstellende. Kost veel moeite de innerlijke onrust, paniek er te laten zijn. Loop er vaak nog van weg als een kip zonder kop. Tips zijn zeer welkom.

  6. Het is heel herkenbaar dit. Hoe gaan we om met de angst die ontstaat als je niet weet wat er uit dit proces komt en opzien tegen de leegte en het ervaren van angst.

  7. Wow! Toieval bestaat niet!
    Precies waar ik net, een minuut geleden een eind aan heb gemaak!
    de mail is net weg!
    Zonder weg te duwen, met een open hart……maar wel te kiezen voor mezelf. Het is de Liefde waarop ik vertrouw…..
    Ik voel me verlost uit deze situatie van ongemakkelijke gevoelens die ik zo lang heb gevoeld….. De hemel breekt open…..
    Dat gun ik jou ook Anne Karen….ik leef met je mee en stuur je alle liefde van de wereld <3<3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Pijlers

Abonneer je op levensmail

En we delen met jou support en inspiratie in de vorm van ervaringen, oefeningen, vraag en antwoord, columns en inzichten van onszelf en deelnemers.

Volg ons